Okuma Süresi 3 dakika.

1986'da patlayan Çernobil Nükleer Santrali, insanlar için ölümcül bir bölge yaratırken, hayvanlar için beklenmedik bir sığınak haline geldi. İnsanların bölgeyi terk etmesiyle birlikte, radyasyona rağmen vahşi yaşam patlama yaşadı. Ancak bu hayvanlar, 40 yıl öncesinin hayvanları değil; genetikleri değişti, renkleri koyulaştı ve biyolojileri radyasyonla yaşamayı öğrendi.

1. Hızlı Evrim: Simsiyah Kurbağalar

Çernobil bölgesindeki en çarpıcı değişimlerden biri, normalde parlak yeşil olan ağaç kurbağalarında (Hyla orientalis) görüldü. Bilim insanları, reaktöre yakın bölgelerdeki kurbağaların artık kömür karası olduğunu keşfetti.

• Neden Siyah? Melanin pigmenti (koyu renk), sadece güneşten değil, iyonlaştırıcı radyasyondan da korur. Açık renkli kurbağalar radyasyondan ölürken, genetik olarak daha koyu olanlar hayatta kaldı ve üredi. Bu, 30 yılda gerçekleşen "süper hızlı" bir doğal seçilimdir .

2. Çernobil Paradoksu: İnsan Yoksa Hayat Var

Radyasyon hücreleri öldürür ve kanser yapar. Ancak bölgedeki kurt, ayı, geyik ve vaşak popülasyonu, Avrupa'nın diğer koruma alanlarından çok daha fazladır. Bu durum "Çernobil Paradoksu" olarak adlandırılır.

"Veriler acı bir gerçeği gösteriyor: İnsan faaliyetlerinin (avlanma, tarım, şehirleşme) doğaya verdiği zarar, nükleer radyasyonun verdiği zarardan çok daha büyüktür. İnsan gidince, radyasyona rağmen doğa iyileşmiştir."

3. Görünmeyen Hasarlar: Küçük Beyinler

Her şey toz pembe değil. Hayvanlar hayatta kalsa da bireysel sağlık sorunları yaşıyorlar. Bölgedeki kuşlar üzerinde yapılan incelemelerde, radyasyon seviyesi yüksek alanlarda yaşayan kuşların beyinlerinin %5 daha küçük olduğu ve katarakt oranlarının çok yüksek olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca böceklerde ve örümceklerde asimetrik kanat yapıları gibi fiziksel bozukluklar yaygındır.

patiliyo.com